| W Polsce sarna występuje w zasadzie na terenie całego kraju, najliczniej jednak reprezentowana jest w zachodniej jego części Trofeum:
Jakość trofeów rogaczy w Polsce jest dość zróżnicowana ze względu na region polowań. Można jednak przyjąć, że średni rogacz w Polsce osiąga masę trofeum w granicach 200-300 gr. Takiej wielkości trofeum jest spotykane w większości terenów Polski, w szczególności zachodniej i północnej części. W centralnej i południowo-wschodniej części spotykamy rogacze powyżej średniej krajowej tzn. o wadze 250-350 gr. W najlepszych łowiskach co roku zdarzają się medalowe trofea często przekraczające 400 gr. Rekordowe trofeum zostało strzelone w 2003r w województwie lubelskim i przekroczyło niewyobrażalną granicę 800 gr.
Najlepsze terminy:
Na rogacze poluje się w Polsce do dnia 11 maja do 30 września. Są jednak dwa terminy, podczas których wyniki polowań są najlepsze:
1. Na początku sezonu polowania na rogacze tzn. w drugiej połowie maja, kiedy to rogacze wychodzą na świeże zielone trawy. W tym czasie trawy są niskie, co powoduje, że sarny są bardzo dobrze widoczne.
2. Podczas okresu godowego, który odbywa się zwykle pod koniec lipca i na początku sierpnia. W tym czasie kozły walczą i konkurują między sobą, wychodząc na otwarte przestrzenie, stając się bardziej widoczne. Polowanie to jest niezwykle ekscytujące.
Metoda polowania: Na rogacze poluje się zwykle nad ranem po wschodzie słońca i wieczorem do zachodu słońca. Najlepszą porą polowania na rogacze jest ciepły słoneczny początek dnia. Po chłodnej nocy sarny budzą się i wygrzewają na otwartych przestrzeniach. W zależności od terenu możliwe jest kilka rodzajów polowania: z podjazdu, podchodu i zasiadki. Polowanie z podjazdu polega na jeżdżeniu po terenie samochodem i wyszukiwaniu rogaczy w różnych miejscach obwodu łowieckiego. Jest to najbardziej efektywna metoda, ponieważ umożliwia obserwowanie wielu rogaczy w krótkim czasie. Wymaga jednak ona od myśliwego zdecydowania w strzelaniu i dużego refleksu, ponieważ jest stosunkowo mało czasu na podjęcie decyzji i oddanie strzału. Polowanie z zasiadki polega na wyczekiwaniu zwierza w ukryciu w jednym miejscu. Można wyczekiwać na ambonie, czyli na wysoko postawionej i zakrytej budce, lub na ziemi w ukryciu drzew lub krzaków. Podczas takiego polowania nie widzimy tylu rogaczy ile podczas podjazdu, jednak mamy dużo czasu na obserwację i wybór interesującego nas trofeum. Bardzo często podczas polowania z podjazdu, czy z zasiadki, zwierz jest zbyt daleko, by skutecznie oddać strzał. W takim przypadku musimy do rogaczy podchodzić na własnych nogach. Podchodzenie należy do jednej z trudniejszych metod polowania i wymaga od myśliwego dużego wyczucia i zmysłu myśliwskiego, ponieważ rogacze są bardzo ostrożne i wyczulone na każdy ruch i dźwięk. Podczas okresu godowego rogaczy metodą polowania uzupełniającą jest często wabienie, polegające na naśladowaniu odgłosów sarny lub koźlęcia.
|
